Sunday, August 31, 2014

MY BRO


  • პატარა რომ იყო, ქერა, ბუმბულა  თმა და დიდი, ცისფერი თვალები ჰქონდა. ლამაზი, თეთრი, ღუნღულა ბავშვი იყო. მშობლების თვალების ფერი რომ არ გამომყვა, ამაზე დღემდე ვბრაზობ. ამ დროს ზაზას არაფრად არ მიაჩნია თავისი ცისფერი თვალები.

  • ამ ფაქტს ჩემს საწინააღდეგოდ იყენებდა, როცა იგონებდა ამბავს, როგორ დამტოვეს ციგნებმა ჩვენი სახლის კართან, როგორ შევეცოდე დედამისს და შვილად ამიყვანა. მე კონტრარგუმენტებს ვუგონებდი. მერე თვითონვე გვჯეროდა ჩვენი სიტყვების და ხელჩართულ ჩხუბში გადავდიოდით.
  • პატარაობაში იმდენად გაუგებრად ლაპარაკობდა, დედასაც კი არ ესმოდა მისი. ერთადერთი თარჯიმანი მე ვიყავი. ეს დედას მოყოლილიდან ვიცი, თავად არ მახსოვს, იმდენად პატარები ვიყავით. ბაღში, სახლში თუ ეზოში, ზაზას საუბრის ინტერპრეტაციისთვის ჩემი მოყვანა უხდებოდათ. მისი საფირმო ლექსი იყო "ლურჯი ველოსიპედი" (ახალი და კრიალა, მოგიტანეს საჩუქრად, დასამტვრევად კი არა... ყველაფერს რომ აფუჭებ, განა გასახარია? სათამაშო რად გინდა, თუ არ მოგიხმარია.), რომელსაც თავის ენაზე ძალიან სასაცილოდ ჰყვებოდა.
  • მისი საყვარელი საქმიანობა იყო ტრანსპორტის რეგულირება. აიღებდა დაკეცილ ქოლგას და საგზაო პოლიციელის მოქმედებებს ასრულებდა. მგონი, სასტვენიც ჰქონდა. თვითონ კაბრიოლეტის ტიპის, პედლებიანი ნამდვილი მანქანა ჰქონდა. მე და დედა ბენზინის კომპანიაში ვმუშაობდით. გადმოვიდოდა საქმიანად მანქანიდან და ჩვენთან ბენზინის თაობაზე აწარმოებდა მოლაპარაკებებს.
კიროვის ქუჩაზე, ჩვენი სახლის ეზოში 

  • შუა თითზე ახლაც აქვს შრამი. ის თითი მე გავუჭერი დანით, ერთ-ერთი ხმალაობისას. ზაფხულის არდადეგები იყო და ენერგია გვქონდა მოძალებული.
  • ბავშვობის ავად გახდომები: ზაზა ბურახს მოისურვებდა. მაშინ ქუჩაში ჰყიდდნენ დიდი კასრიდან. ქილა უნდა მიგეტანა და გაგივსებდნენ. ზაზას რიტუალი ეს იყო: დედას ეტყოდა, კვასს ხომ მომიტანო. ერთხელ მე ვიწექი და დედამ უსაყვედურა, ბალიში რატომ არ გაუსწორეო. ზაზამ უცებ უთხრა, ასე ურჩევნიაო. მაშინ ბევრი ვიცინეთ ამ პასუხზე.
  • ვინც ზაზას იცნობთ, გეცოდინებათ, როგორ უყვარს ფეხბურთი. ბავშვობიდან ასე იყო. გაზეთ "სარბიელის" ყველა ნომერი ჰქონდა. სახლში მიმოდიოდა და ხმამაღლა იმეორებდა სტატიების ენამახვილურ სათაურებს. ქუთაისში, მოედანზე პრესის პატარა მაღაზია იყო. იქ რომ შევიდოდით, მე გაზეთების სუნით ვბრუვდებოდი, ზაზა კი დედასთან მივიდოდა და ჩუმად ეტყოდა, "სარბიელის" ყიდვა არ დაგავიწყდესო. მისი საყვარელი გუნდია მადრიდის "რეალი" (რა ნეიტრალურად ვთქვი). როცა ჩემთან ჩამოვიდა ჰოლანდიაში, რამდენიმე დღით მადრიდში წავედით, ძირითადად "რეალის" გამო. მუზეუმში თვითონ მიწევდა გიდობას, ყველაფერი ზეპირად იცოდა: თარიღები, ადამიანები, ბიოგრაფიები. პირველად, მეტროს ამოსასვლელიდან სანტიაგო ბერნაბეუ რომ დაინახა, ადგილზე გაქვავდა: უბედნიერესი იყო.

Sunday, August 17, 2014

This Month's Instagram


ხედი საირმისა; იქ შემოდგომა იყო, ნაწვიმარი ტყე და ანას ამბები. ანა დამოუკიდებელი ახალგაზრდა ქალია, ისეთი პერიოდი აქვს, პროფესიის არჩევანზე რომ ფიქრობენ, ბრწყინვალე გონების პატრონი, შრომისმოყვარე, კარგად აღზრდილი, თან ბავშვურად საყვარელი და ლამაზი.
ხედი ჩვენი სასტუმროს აივნიდან. ჩვენი და კახას აივნებს პატარა ტიხარი ჰყოფდა. დილით ერთმანეთს შევძახებდით და საუზმეზე ჩავდიოდით.
ასე ღამდებოდა საირმეში. მთვარე ნელა, მაგრამ გაბედულად ამობრდღვიალდებოდა მთის წვერიდან. 
უძველესი ქალაქი - ვანი. ხედი ახვლედიანების გორიდან.

Sunday, August 3, 2014

My Fave Youtubers

Youtube-ზე რამდენიმე საყვარელი არხი მაქვს. მინდა, ზოგიერთი გაგაცნოთ:

GloZell






თვითნასწავლი კომიკოსი, რომელიც საკუთარი ვიდეოებით გახდა პოპულარული და ამის გამო ხშირად იწვევენ სატელევიზიო პროექტებში. როგორც აფროამერიკელებს სჩვევიათ, სულ ნაირ-ნაირი პარიკები ახურავს. ახალ ვიდეოებში ხშირად ჩნდება მწვანე პომადით. გვარიც ხელს უწყობს - Green. ფუმფულაა და ამაზე ხშირად ხუმრობს. მისი მისალმება ასეთია: HELLO, THIS IS GLOZELL! IS YOU OK? IS YOU? GOOD, 'CAUSE I WANTED TO KNOW! ჰყავს ქმარი - ეს ქეი და დედა - გლორია. კიდევ ას რაღაცა წლის ნათლია ჰყავდა, რომელიც მათთან ცხოვრობდა, მუდმივად რაღაცები ეჩვენებოდა და ერთხელ პოლიციაც კი დააყენათ თავზე. თავის ვიდეოებში ყოველდღიურ ამბებს ჰყვება საკუთარი ინტერპრეტაციით. აკეთებს სელებრითების პაროდიებს და ამასხარავებს პოპმუსიკის ნიმუშების უაზრო ტექსტებს. ხშირად თავს გადახდენილ ისტორიებს იხსენებს, ხან ოჯახის წევრების ამბებს ჰყვება. ერთხელ თქვა, მეუბნებიან, ოჰ, რა სასაცილო ხარო. მე კი არ ვარ სასაცილო, უბრალოდ, ასეთი ოჯახის წევრები მყავსო. თხრობის მანერა აქვს საოცრად მიმზიდველი და იმდენად უშუალოა, რომ მისგან მოყოლილი უხერხული რაღაცების (სხეულის სუნები, ფიზიოლოგია და ჰიგიენა) აღნიშვნაც კი არ მეხამუშება, პირიქით, ძალიან სასაცილოდ მეჩვენება. კამერის წინ შეუძლია გაიკეთოს ეპილაცია სახის გარკვეულ უბნებზე და ტკივილისგან დაიმანჭოს. იგონებს საოცარ კონკურსებს და თვითონვე აკეთებს დემონსტრირებას. ერთხელ მთელი ჯამი დარიჩინი შესანსლა. ერთხელ კიდევ აბაზანა რძით გაავსო, ხლოპიები ჩაყარა, მერე თვითონ ჩავიდა და პირით ცდილობდა ხლოპიების შეჭმას. ასეთ დროს მისი ეს ქეი იქვე მშვიდად ზის და აკეთებს კომენტარებს. როგორც ვატყობ, დედამისიც არანაკლებ სასაცილო ქალი იქნება. ერთ ვიდეოში საუბრობს, როგორ ურეკავს დედამისი დღეში ოთხმოცდაათჯერ, თანაც ისე, უმიზნოდ, უბრალოდ, მოსაკითხად. როგორც ჩანს, ავტომოპასუხის ფუნქციებში კარგად გაერკვია და ამიტომ, მუდმივად უტოვებს შეტყობინებებს: გლოზელ, სად ხარ, რატომ არ ხარ სახლში? რას შვები? დამირეკე! ჰო, მე ვარ, დედა. ისე გირეკავ. როგორ ხარ?

აი, ჩემი ერთ-ერთი საყვარელი ვიდეო ძაღლის შესახებ. 



Maha



ენების მასწავლებელი, პალესტინელი ქრისტიანი, დიდი, მოყვარული ოჯახიდან. გაჟღენთილია თავის ხალხის და კულტურის სიყვარულით. ეს სიყვარული, მისი ენერგიის წყალობით, გადამდები ხდება. მუქი კანი, ცოცხალი თვალები, თეთრი კბილები და გრძელი, შავი თმა აქვს. საუბრის დროს ძალიან გემრიელად ხმარობს ბრასლეტებით დახუნძლულ ხელებს. ცხოვრობს და მუშაობს იტალიაში, ჰყავს იტალიელი ქმარი. წარმოშობის წყალობით უკვე პოლიგლოტია: იცის არაბული და ივრითი. თავის არხზე არაბულის გაკვეთილებს ატარებს ცალკე ინგლისურად და ცალკე იტალიურად. ამის გარდა, იცის გერმანული და მგონი ფრანგულიც. მისი გაკვეთილები მოკლე და თემატურია, მეთოდი - არატრადიციული და ძალიან მიმზიდველი. გაკვეთილებს იმდენად გემრიელად ხსნის, რომ ძალაუნებურად შემომესწავლა რამდენიმე არაბული სიტყვა და გამოთქმა. ("მახბაზ" ყოფილა საცხობი, "ხაბაზა" - ცხობა, რატომღაც :) და "ხუბზ" - პური.) აქვს ცალკე არხი არაბული კერძების რეცეპტებისათვის. თვითონ ზის ხან დედასთან ერთად, პალესტინაში, ხან კიდევ თავის იტალიურ სამზარეულოში და აკეთებს ტრადიციულ არაბულ კერძებს. შეუძლებელია, არ მოიხიბლოთ მისით და არ გახდეთ არაბული კულტურის მოტრფიალე, როცა უყურებთ მის პალესტინურ ვიდეოებს აღდგომის დღეებში, ოჯახის წევრებთან და ნათესავებთან ურთიერთობას, ყველაფერი სახლურის ლოლიავს, ისპანახის ღვეზელების გამოცხობის პროცესს...



Friday, July 18, 2014

July Loves

ისე დაემთხვა, რომ ივლისის თვეში ბევრი ჩემი საყვარელი ადამიანია დაბადებული. სიამოვნებით გიამბობთ მათზე:

7 ივლისი. ნათია ჭულუხაძე. ჩემი ბავშვობის მეგობარი, უახლოესი ადამიანი, ბევრი ჭირის და სიხარულის გამზიარებელი, ჩემი ნათლულის, იოანეს დედა. ერთმანეთი საბჭოთა ბაღში გავიცანით. ჩვენი დედები ერთად მუშაობდნენ და ერთ ბაღში დავყავდით. იქ ძალიან დავმეგობრდით და ჩვენი სიახლოვის აღსანიშნავად ნათიამ ასეთი გამოთქმა გამოიყენა: დედამისს უთხრა, იცი, თიკო როგორ მიყვარს? ბლინებზე მეტადო... ჩემი ბლინების მეგობარი წლების შემდეგ ისევ შემხვდა, სამხატვრო გალერეაში. აბიტურიენტობისას ინგლისურში ერთად ვემზადებოდით. ავტობუსის გაჩერებაზე მეწვრილმანეებისგან ჩემთვის შოკოლადებს ყიდულობდა. კურსზეც ერთად მოვხვდით. მაშინ პარალელურად ათას ადგილას ვმუშაობდი. ჩემზე ნათია ზრუნავდა: გამოცდების წინ კონსპექტებს მიგროვებდა, ქსეროასლებს კოხტად დამიწყობდა, თბილად მოღუღუნე შეშის ღუმელთან დამსვამდა და დედამისის მომზადებული გემრიელობების თანხლებით მაკითხებდა ვოლტერის და რუსოს ბიოგრაფიებს. მასთან დაკავშირებით გასახსენებელი კიდევ ბევრი მაქვს, მაგრამ ერთს ვიტყვი: მისი ყოველთვის მადლიერი ვიქნები ჩემი რწმენასთან დაახლოებისათვის. რელიგიურად უმეცარს ეკლესიისკენ პირველი ნაბიჯები მან გადამადგმევინა, ლოცვები და გალობა მასწავლა. იოანე ნათლისმცემლის დაბადების დღესაა დაბადებული და თავადაც იოანეს და ბესარიონის დედაა. მისი არაჩვეულებრივი მეუღლე, ნიკო დევდარიანი, ასევე ივლისშია დაბადებული. მეოჯახე, პროფესიონალი, ინტელექტუალი, ქრისტიანი და მეგობარი. მათ მყუდრო სახლში სტუმრობა ძალიან მიყვარს და მინდა, ხშირად ვახერხებდე.

ნათია და იოანე

ბესარიონი და იოანე

13 ივლისი. ირინა მამასახლისი. ჩემი უახლოესი მეგობრის, ლევან ნამიჭეიშვილის მეუღლე და ოთხი ანგელოზი ბავშვის დედა. მასზე პირველი შთაბეჭდილება ლევანისგან მოვისმინე. ირინა ახალი გაცნობილი ჰყავდა და ისეთი აღფრთოვანებული საუბრობდა, იქვე ვუთხარი, რომ მისი ცოლი გახდებოდა. პროფესიული და ცხოვრებისეული უნარების გარდა, ჯადოსნური ხელები და ენერგია აქვს. დიდ გარჯად სულაც არ მიაჩნია ერთ-ორ საათში ნიკოლოზისთვის ჩოხის შეკერვა, ნინოსთვის ტორტის გამოცხობა, დავითის მეცადინეობა, გიორგისთვის ზღაპრის წაკითხვა, მთელი ოჯახისთვის სადილის მომზადება, გარე საქმეებზე გასვლა, მერე ინტერნეტში ანჯელინას კაბის დიზაინის ნახვა და თარგის მომზადება. საღამოს განვლილ დღეს შეაჯამებს, მეორე დღის გასამზადებლებს მოილევს და კიდევ უკმაყოფილოა, ბავშვებს რამე ხომ არ დავაკელიო. ირინა და მისი ოჯახი ძალიან მენატრება და მინდა, ერთ ქვეყანაში ვცხოვრობდეთ, რომ დავტკბე მათთან ურთიერთობით.

Monday, July 7, 2014

My Home Gym

ვარჯიში ყოველთვის მიყვარდა და მსიამოვნებდა, მეგობრებთან ერთად შეიფინგზე ჯერ კიდევ მაშინ დავდიოდი, სანამ თბილისში სავარჯიშო დარბაზები მომრავლდებოდა. სიყვარულით ვიხსენებ ჩემს ინსტრუქტორს - ლორას, რომელმაც ვარჯიშის კულტურასთან ერთად სტეპი შემაყვარა. ვარჯიშის დროს ლორა ჩვენგან ზურგით იდგა. როცა წავიზარმაცებდი და რომელიმე მოძრაობას გავახალტურებდი, მესამე თვალით მხედავდა და მთელ დარბაზში დასჭექდა: "თიიიიკააა!" მუსიკას ხშირად ცვლიდა, მაგრამ მაშინდელი ტრეკების უმეტესობა ახლაც მახსოვს და ყურში ჩამესმის.

ნიდერლანდებში სატრენაჟორო დარბაზში დავდიოდი, (ქსელი plaza sportiva) რასაც კვირაში ერთხელ სტეპის მეცადინეობას ვამატებდი. იქაც გადასარევი ინსტრუქტორი მყავდა - ელიზე. პირდაპირ დაფრინავდა სტეპზე. 

Thursday, June 19, 2014

Paris après 10 Ans

ცოტა ხნით გამომყევით პარიზის ქუჩებში სასეირნოდ...






CITIZEN COMMITMENT GAMES: ENSEMBLE, NOUS AVONS ÉTÉ PLUS LOIN !

მოგიყვებით, როგორ გავინავარდე პარიზში "სოსიეტე ჟენერალის" დაბადების დღეზე. ბედნიერი ვარ, რომ ისტორიული მნიშვნელობის, მასშტაბურ საერთაშორისო ღონისძიებაში მივიღე მონაწილეობა. 
150 წლის წინ, ფრანგმა მეწარმეებმა დააარსეს ბანკი, რომელსაც უწოდეს Société Générale pour favoriser le développement du commerce et de l'industrie en France. (საფრანგეთში ვაჭრობისა და მრეწველობის განვითარების ხელშემწყობი საზოგადოება) 
როგორც სახელწოდება მოწმობს, „სოსიეტე ჟენერალის“ საქმიანობის მთავარი მიზანი ეკონომიკური განვითარება იყო. ალბათ იცით, მაგრამ მაინც შეგახსენებთ, რომ მისი ხელშეწყობით შეიქმნა საფრანგეთის წამყვანი ინდუსტრიული და ეკონომიკური ჯგუფები. მისი მეშვეობით დაფინანსდა ის ინფრასტრუქტურული პროექტები, რომლებიც თანამედროვე მსოფლიოს სიმბოლოებად იქცა: პარიზის მეტროპოლიტენი, საფრანგეთის და საერთაშორისო სარკინიგზო ხაზები, პანამის არხი, სუეცის არხი და ეიფელის კოშკი.
ცხადია, იცით, რომ „სოსიეტე ჟენერალი“ ჩვენთან ბანკ "რესპუბლიკითაა" წარმოდგენილი. 150 წლის იუბილესთვის დიდი ხანი ვემზადებოდით. ვიცოდით, რომ აღნიშვნის მთავარი ფორმა სოლიდარობა იქნებოდა. გარე კომუნიკაციაში ყოველთვის ხაზს ვუსვამთ, რომ ჯგუფის მთავარი ღირებულება "გუნდური სულისკვეთებაა." ჰოდა, ამ მნიშვნელოვან დღეს, ვფიქრობ, კარგად ვაჩვენეთ, რომ ერთად დგომით შეგვიძლია სიკეთის კეთება. სპორტი და ქველმოქმედება - უკეთესად როგორ შეიძლება გამოხატო ერთ გუნდად ყოფნის ძლიერება და სოლიდარობა? წლის დასაწყისიდან მოყოლებული, ბანკის თანამშრომლებისგან შემდგარი რაგბის ექვსი გუნდი ჩამოვაყალიბეთ. საკვალიფიკაციო თამაშებამდე ჩვენი მეგობარი ბავშვთა სახლისთვის უკვე საკმაოდ სოლიდური თანხა შევაგროვეთ. ასე მოქცნენ კიდევ 28 ქვეყნის კოლეგები: აირჩიეს თავიანთი ქვეყნის საქველმოქმედო ორგანიზაცია, რომლის სასარგებლოდაც შეწირულობა შეაგროვეს და პარიზში "მოქალაქეობრივი სოლიდარობის თამაშებზე" წამსვლელი ფინალისტები გამოავლინეს. 
თამაშის წინ